Łączność bezprzewodowa

Bluetooth, IrDA, GSM, Wi-Fi - to tylko niektóre ze standardów służących do łączności bez użycia kabli (przewodów, drucików, kabelków - jak zwał tak zwał). Dla osób ceniących mobilność i wygodę to naprawdę świetna sprawa, ale jakie są problemy? O tym w dalszej części artykułu... A teraz trochę historii (bez ani jednej daty ;)) i trochę szczegółów technicznych...

IrDA

IrDA - zwana podczerwienią, używana od bardzo dawna w pilotach RTV, zewnętrzny port większości komórek, słabe transfery, bardzo ograniczone możliwości przesyłu (optyka, mała odległość). IrDA jako "wtyczka" USB jest bardzo mała i pozwala na łączność z każdym komputerem posiadającym port USB - tylko w teorii (o tym później).

Bluetooth

BlueTooth - Standard też w sumie wiekowy, ale dużo nowszy niż IrDA. Pozwala na szybki przesył danych między urządzeniami posiadającymi bluetooth bez potrzeby bycia dla siebie widocznymi względem optycznym (chodzi tu o to że możemy zasłonić np. jedno urządzenie dłonią, a i tak wtedy dane będą się przesyłać). Bardzo ważną sprawą jest wykorzystywana klasa Bluetooth! Klasa 1.0 jest niewiele szybsza od podczerwieni, ale za to klasa 1.2 jest juz wystarczająco szybka, aby w kilkanaście sekund przesłać plik MP3 między dwoma komórkami. Czemu napisałem komórkami, a nie telefonami komórkowymi? Bo komórka z znaczeniu urządzenie może też być kluczem USB, laptopem ze zintegrowanym "blutem" itd. Poważnym plusem 'sinego ząbka' jest bardzo mała moc fali - nie pobiera on dużo prądu do działania, a dodatkowo nie jest szkodliwy dla zdrowia :) Problemem tego standardu jest fakt, że działa on na tym samym paśmie co Wi-Fi ;( Mogą się więc zdarzać interferencje... Innym problemem jest jego mała dostępność...

Każdy laptop powinien mieć w standardzie wbudowany Bluetooth, każdy telefon z średniej półki powinien również posiadać ten standard łączności... Jak jest z tym w rzeczywistości? HP czy Dell pakują w swoje laptopy błękit, ale tylko w lepszych modelach... SonyEricsson też ładuje Bluetooth tam gdzie się da, ale w Nokiach, Samsungach czy jakimś tam innym złomie znajdziemy 'bluta' tylko w nielicznych modelach... Nawet Benq-Siemens ma go w serii C... Ocenianie firm robiących telefony zostawię sobie na inny artykuł...

GPRS i pochodne

GSM - zaliczę do tego zarówno połączenia głosowe jak i GPRS, EDGE, UMTS. Z każdą chwilą coraz lepsza szybkość, dostępność itd. Ale to tylko teoria! Na terenach większych miast np. Kraków, Nowy Sącz, Krynica jest dobrze :) Zasięg na telefonie 4/5 lub 5/5. Jednak na obrzeżach i terenach wiejskich (których w Polsce jest więcej niż miast) z zasięgiem bywa słabo 3/5 to wtedy wspaniały wynik :/ Najczęściej jednak zdarza się 2/5. A w niektórych miejscach zasięgu nie ma wcale, lub jest na poziomie 'jednej kreski'. I to jest dramat w stosunku to reklam Ery (największy zasięg w Polsce), Orange (W naszym zasięgu jest ponad 99% kraju), Plusa (iPlus - internet jest wszędzie). Kolejny dowód na to, żeby nie wierzyć reklamom! Jeżeli chodzi o dostęp do internetu za pomocą sieci komórkowych to jest on zbyt drogi! Opłaty aktywacyjne zbyt wysokie, abonamenty też nie są konkurencyjne z firmami dającymi internet z oparciu o Wi-Fi, ale reklamy przyciągają ludzi :( a miało być o standardzie łączności...

GPRS - oferuje prędkości na poziomie modemów (kilka lat temu używano tego do łączenia się z internetem w domu za pomocą linii telefonicznej), dane wysyłane są pakietami, płacimy za każdy przesłany pakiet, a nie za czas połączenia...

Jeżeli chodzi o EDGE czy UMTS, to zapraszam do Wikipedii ;) Wszystko jest tam pięknie opisane. Dodam tylko, że EDGE w praktyce osiąga ok 120kbit/s, a nie ponad 200 jak podają operatorzy komórkowi! Istnieje jeszcze HSDPA, ale tylko w miastach i to po pierwsze w kilku, a po drugie jest to bardzo słabej jakości technologia. NIDGY nie osiąga ona maksymalnej prędkości 7.2Mbit, którą chwalą się operatorzy. Rzeczywista prędkość to ok 2 do 3Mbit/s.

Wi-Fi

Wi-Fi - jego następcą powoli staje się WiMAX (o nim później), łączność bezprzewodowa, która do działania potrzebuje sprzętu takiego jak: Karty bezprzewodowe, anteny, accesspointy itd. Trochę drogi biznes jeśli chodzi o sprzęt :/ Ale dostęp do internetu tą metodą bardzo się opłaca. Oferuje naprawdę wysokie prędkości! 1Mb zaczyna być coraz częściej wybieraną opcją przez internautów. Wadą tego standardu jest potrzeba 'optyki' między nadajnikiem a odbiornikiem.

WiMAX - to samo co Wi-Fi tylko, że lepsze ;) Większy zasięg (kilkanaście kilometrów), działanie przez ściany budynków, większa prędkość. Same plusy? Nie :( Cena to poważny minus... Nie dość, że sprzęt jest drogi to jeszcze, abonament za taki internet jest bardzo wysoki! Na Wikipedii znajdziemy naprawdę godny polecenia artykuł.

Łączność bezprzewodowa ułatwia nam życie, ale nie jest pozbawiona minusów... Klawiatury, myszki bezprzewodowe są co prawda wygodne w użyciu, ale muszą być zasilane bateriami, mają wydłużony czas reakcji, w razie awarii systemu mogą być niewykrywalne przez komputer. Karty bezprzewodowe, bez sterowników nie będą działać. Uruchomienie ich pod systemem innym niż Windows jest trudne, a bywa niemożliwe :/ Jeżeli chodzi o moje zdanie na ten temat, to bez przewodów jest wygodniej, ale kabelek jest pewniejszy i tym zdaniem kończę swój artykuł.

Procek