Software Developer Journal - numer 4 (Kwiecień 2007)

Na CD w tym miesiącu dobry program Directory Opus 6 i inne bajery. Ale szczególnie polecam Archiwum wydań SDJ z 2006 roku ;)
W numerze kwietniowym praktycznie jedynym tematem jest programowanie rozwiązań internetowych. Szczerze piszę, że to trochę oklepane tematy, bo ile razy można się przesiadać na nowe rozwiązania ja rozumiem np. raz na 1,5 roku, ale litości nie raz na miesiąc...
Artykułem gigantem okazało się 'Rozszerzanie wzorców J2EE'... Czy słusznie? Nie mnie to oceniać, bo nie jestem ekspertem w tej dziedzinie, ale gdy wchłonę taki wielki artykuł to czuje się trochę oszołomiony :/
Inaczej sprawa wygląda po przeczytaniu 'Szablonów C++' ;) Proste i przyjemne a co najważniejsze naprawdę potrzebne ;) Nie będę się rozpisywał szczegółowo, bo to po prostu trzeba przeczytać. W tym miesiącu SDJ było ciężkostrawne jak dla mnie poza tym C++ i Aktualnościami w których aż roi się od sensacyjnych wiadomości. Również dochodzę do wniosku, że aplikacje Open Source rozwijają się stabilniej i pewniej niż produkty komercyjne których twórcy chcą szybko i dużo zarobić. Podsumowując kwietniowe SDJ raczej przeciętne, ale i tak jest kilka ciekawych rzeczy do przeczytania i przemyślenia ;)

Procek

Numer spodoba się bez wątpliwości osobą piszącym w Java-ie i JavaScript-cie , ponieważ duża część artykułów została poświęcona tym zagadnieniom.
Warty polecenia jest artykuł skierowany do twórców aplikacji WWW, na pewno ucieszy ich tekst opisujący bibliotekę widgetów dla JavaScript, zwaną DOJO. Umożliwia ona wygodne tworzenie graficznych interfejsów użytkownika bezpośrednio w oknie przeglądarki. Jej jedyną wadą jest stosowanie niestandardowych atrybutów wewnątrz tagów HTML, co może się nie podobać walidatorowi. W artykule podano przykład tworzenia takiej aplikacji. Autor bardzo przystępnie przedstawia tą bibliotekę, pokazuje przykłady jej użycia i porównuje ją z biblioteką Googli GWT.
Na uwagę zasługują dwa artykuły poświęcone językowi C++. Pierwszy opowiada o ewolucji wzorca projektowego pozwalającego zrealizować polimorfizm zewnętrzny. Autor omawia tą ewolucję na prostym przykładzie, pokazując jego rozwój i stopniowe uogólnianie się kodu. Zaczyna od typowego wzorca Adaptera. Później uogólnia go, tworząc z niego szablon. W miarę rozwoju potrzeb, wzorzec ewoluuje do postaci modelu Delegatów, aż staje się dość rozbudowanym systemem obsługi zdarzeń, opartym o wzorzec Obserwatora.
Zapraszam do lektury...

Sunday

« poprzednia		następna »